15/12/08
Εξάρχεια...η γειτονιά των Πολιτών !
Μόνο αν έχεις ζήσει εκεί ξέρεις ότι η εικόνα που δείχνουν τα media δεν ανταποκρίνεται με τίποτα στην πραγματικότητα. Ίσως είναι η πιο ασφαλής περιοχή στην Αθήνα κι αυτό γιατί εκεί ακόμα κυκλοφορούν Άνθρωποι - Πολίτες που δε φοβούνται να συνυπάρχουν με άλλους ανθρώπους που ίσως σε άλλες γειτονιές να τους πέταγαν πέτρες ή θα ζούσαν ρατσισμό χειρίστου είδους...Down town...Γειτονιά μες στην Πόλη κι όχι γκέτο!!!!!
Μια γειτονιά που μένουν οικογένειες, παιδιά που πανε σχολείο, κάτοικοι που νοιάζονται αν θα κοπούν τα δέντρα της πλατείας ή λίγο πιο πάνω, που βγαίνουν στο δρόμο μόλις συμβεί το παραμικρό...είχα εξοικοιωθεί με την ιδέα να "ζώ" ότι θα έβλεπα σε λίγο στην τιβί... έτσι σίγουρα θα συνέβη και τώρα!!! Πάντα ένα βήμα μπροστά στα γεγονότα...
Κι όταν έβλεπα το βράδυ να καίγεται το προποτζίδικο του κυρ Παναγιώτη και το μαγαζάκι που αγόραζα τις κάλτσες του χειμώνα, το περίπτερο της κυρα Άννας και η Εμπορική στη γωνία που έβγαζα λεφτά - συνήθως αργά τη νύχτα - αυτά σκεφτόμουν πως θα συζητούσαν και πάλι!!! Αυτοί οι άνθρωποι ζούνε και συζητάνε με τα παιδιά που τα σπάνε και έχουν καλύτερη αντίληψη των γεγονότων...ίσως πολύ καλύτερα κι απ αυτούς που κυβερνούν ή ορίζονται ειδικοί!!! Είναι η γειτονιά που δηλώνει τον παλμό της κάθε νέας γενιάς, εκφράζει την ιδέα της ελευθερίας μέσα από τη γλυκιά βαβούρα των νέων που περπατάνε στους πεζόδρομους και λένε όσα δε μπορούν αλλού να πούν ή να φωνάξουν...η γειτονιά που και μόνος σου να πάς να πιείς έναν καφέ δε θα σε κοιτάξει κανείς περίεργα ούτε θα σου την πέσει με χαζό τρόπο...η γειτονιά που διδάσκει πολιτισμό και αξιοπρέπεια θα έλεγα στην ατομική και κοινωνική διάσταση...Εκεί πήγε να πιεί καφέ και ο μαθητής αυτός...γιατί δε νοείται νασαι νέος και να μη περάσεις έστω και μια βόλτα απ΄αυτή τη γειτονιά, που ο μύθος και η ιστορία της συνεχίζεται όπως και η ζωή...Ποτέ μου δε φοβήθηκα να περπατάω στα σοκάκια των Εξαρχείων, ποτέ μου δεν μου συνέβη κάτι άσχημο ή επικίνδυνο από τα παιδιά που τριγυρνάνε ολημερίς κι ολονυχτίς, ποτέ μου δε κατανόησα την προκατάληψη που διέκρινα στα σχόλια συγγενών και φίλων από άλλες πόλεις στο άκουσμα ότι πάω στον Μπαρμπαγιάννη και στη Ροζαλία αλλά και στο Κούκου για φαγητό και για ποτό στην Ίντριγκα και Όστρια...για μένα πάντα ήταν και θα είναι η γειτονιά ορόσημο, η ζωντανή ιδέα...το στέκι των ιδεών!!! Με τσαμπουκά και ψυχή....
Μη φοβάστε βρε την ζωή και την αλήθεια...η άγνοια βλάπτει σοβαρά την υγεία κι όχι η επικοινωνία των ιδεών και απόψεων...όσα δακρυγόνα κι αν πέφτουν σ αυτή τη γειτονιά ο μόνος που θα κλαίει θαναι ο Δημοσθένης...μια γραφική φιγούρα που η ευγένεια της ψυχής του "δεν υπάρχει" και δε θα ξεχάσω τον αγώνα του να σώσει τα δέντρα που έγλειφαν τις νεοαναγειρόμενες οικοδομές στη Βουλγαροκτόνου...δεν ήταν λίγες οι φορές που μάζευε υπογραφές, που κοιμόταν δίπλα στα δέντρα - μη τυχόν κι έρθουν βράδι και τα κόψουν- που ξυπνάγαμε απο τις φωνές του μόλις ερχόταν ένα απειλητικό όχημα του Δήμου Αθηναίων...κι ας μην είχε ρούχα να βάλει, κάποιος απ τη γειτονιά θα του δινε να φορέσει και να φάει..
Και τελικά τα έσωσε........Γιατι να τον φοβηθώ αυτόν τον τύπο;
Ας ξεβολευτούμε τελικά απ την βλακεία των άσχετων φόβων και προκαταλήψεων κι ας δούμε καθαρά την αλήθεια...εκεί που παίζεται το παιχνίδι, εκεί που υπάρχει ακόμα ζωή!!!
10/12/08
Ας ξεβολευτούμε απ τη βλακεία μας!!!
Θαρρώ πως η λύση βρίσκεται στην ατομική, ενήλικη και συνειδητή θέση του καθένα μας σ αυτήν την "κοινωνία" και δεν πρέπει να νιώθει κανείς άμοιρος των ευθυνών του.
Την "κοινωνία" την αποτελούμε εμείς, οι πολίτες, ο λαός και οι θεσμοί του. Την Δημοκρατία την ψηφίζουμε εμείς και την εφαρμόζουμε με τις υποχρεώσεις αλλά και τα δικαιώματά μας. Όταν δεν λειτουργεί όμως έτσι σίγουρα θα διαταραχτεί ο ιστός και η ουσία της. Αυταπατώμεθα αν νομίζουμε ότι ζούμε δημοκρατικές συνθήκες με όλα αυτά τα απάνθρωπα μέτρα που παγκοσμιοποιούνται μέρα τη μέρα...μηχανοποιούμαστε δεν εξανθρωπιζόμαστε...
Η γενιά του Πολυτεχνείου, οι γενιές που μεγαλώσανε με τον απόηχο του Μάη του 68, οι διανοούμενοι που έχουν τον τρόπο να εμπνέουν και να διαπλάθουν συνειδήσεις, η Μουσική που μιλάει στη ψυχή και ορίζει ενίοτε την ταυτότητα ενός λαού, που είναι όλα αυτά; Δεν πιστεύω ότι δεν υπάρχουν εμπνευστές, δεν πιστεύω ότι δεν υπάρχουν ονειροπόλοι μουσικοί ή διανοούμενοι...απλά βολευτήκαμε να τους αφήνουμε στην ησυχία τους μιας και οι "ικανοί" διαχειριστές της ζωής μας βλ. πολιτικοί, δημοσιογράφοι μας βομβαρδίζουν με την ανικανότητα, τη λαμογιά και τη μιζέρια!!!!! Αρνούμαι να δεχτώ ότι υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δεν θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο...δεν είναι νέοι τότε...γέρασαν πριν την ώρα τους!!!Κι αυτό με ανησυχεί περισσότερο...Αρνούμαι να δεχτώ ότι φάγανε το παραμύθι ότι δεν έχουν μέλλον...Αρνούμαι να δεχτώ ότι η Αγάπη και ο Σεβασμός είναι έννοιες χαμένες...Αρνούμαι!!!
Το Μέλλον της κάθε Κοινωνίας είναι οι νέοι...οι έφηβοι αντάρτες και επαναστάτες του κάθε κατεστημένου που πρέπει να αφουγκράζεται το λάθος δρόμο που ενίοτε παίρνει και να χει τη μαγκιά ψυχής να το παραδεχτεί και να φτύσει αίμα και ιδρώτα να επανέλθει στη πορεία της ανθρώπινης και δημοκρατικής διάστασης της.........όχι να τα σκοτώνει ή να τα φιμώνει με δακρυγόνα και γκλόμπς! Αλίμονο αν η επιβολή της Τάξης ξεκινάει απο κεί.....
Στα παιδιά....ο μόνος τρόπος είναι η "παιδεία" κι όχι η στείρα εκπαίδευση...μόνο αν απο μικρά τα μαθαίνεις να σέβονται τη ζωή και οτι υπάρχει γύρω τους, μόνο τότε θα υπάρξει η λύση και η διαφορά...όταν όμως απο το δημοτικό το εκπαιδεύεις να αναπαράγει τον ανταγωνισμό και την κούφια απο συναίσθημα γνώση φυσικά και ότι ανθρώπινο θα έπρεπε να ανακαλύπτει στεγνώνει κι αργότερα θυμώνει και θα πετάξει τη μολότωφ για να εκτονωθεί...
όλοι μας φταίμε κι όλοι μας μπορούμε να αλλάξουμε...
στο χέρι μας είναι να γίνουμε ξανά άνθρωποι και να σπάσουμε τη μηχανή αναπαραγωγής της βίας και της άδειας ψυχής...
Ο τρόπος είναι απλός: να θυμηθούμε τα όνειρά μας, να θυμηθούμε την ταυτότητά μας ως Μουσική, ως Ιστορία, ως Λαός...κι όχι με την εθνικιστική ή θρησκευτική διάσταση, δεν εννοώ αυτό...αλλά με την παγκοσμιοποιημένη διάστασή της!!! Την συναισθηματική, ανθρώπινη αλληλεγγύη και σεβασμό της φύσης μας!!!! Ας αντιδράσουμε λοιπόν στην πόρωση και εξαθλίωσή μας...ας κλείσουμε την τηλεόραση και ας πάμε μια βόλτα σε ένα πάρκο παίρνοντας ένα βιβλίο στο χέρι και μουσική στ αυτιά μας...ας κλείσουμε τον υπολογιστή (τρομάρα μας...) κι ας πιάσουμε κουβέντα με τον συνάδελφο, τον γείτονα, τον φίλο μας!!!!
http://link.brightcove.com/services/link/bcpid1463312990/bctid4320838001
Ας ξεβολευτούμε απ τη θαλπωρή της βλακείας μας!!!! Ας γίνει ο καθένας ο εμπνευστής της δικής του ζωής και του παιδιού του, του συνανθρώπου του...Τόσο δύσκολο είναι ????????????
9/12/08
ΜΠΑΤΣΟΙ...ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ...ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
Κι αυτό δεν το λέω τυχαία...κάποια στιγμή χτυπάει το τηλέφωνο της ανηψιάς μου που τυχαίνει να χει μια φίλη που πέρασε πέρυσι στην αστυνομία και τους επιστρατεύσανε χτες βράδυ να περιφρουρήσουν τα τμήματά τους στη θεσσαλονίκη...κι ήταν στην τουαλέτα το έρμο και έκλαιγε και της έλεγε ότι φοβάται πολύ!!!! Γιατι δεν "το χει", όπως λένε οι συνομήλικοι της...
ΠΩΣ ΤΟ ΣΤΕΛΝΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΣΕ ΣΧΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΥ ΡΕ ΓΟΝΙΕ???
ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΙΣΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ ΠΟΥ ΑΝΤΙΔΡΑ...20 χρονων αστυνομικός δεν μπορώ να το δεχτώ αν δεν το χει στο αίμα του το μίσος και την αποστροφή...αλλά όταν το χεις αποβλακώσει με σειρές ταινιών με τους σωτήρες μπάτσους και τους κακούς ναρκομανείς πώς να μη παραμυθιαστεί, στην ηλικία του, ότι θα "σώσει οτιδήποτε αν σώζεται"???
Γι αυτό πριν αρχίσουν να ξεστομίζουν με τέτοια ευκολία συνθήματα τέτοιου τύπου...μιμητικά φυσικά...καλύτερα να αντιδράσουν πρώτιστα στην γονεϊκή επιλογή και επιθυμία και να μάθουν να επιλέγουν αυτό που τους ταιριάζει και αφορά.........και σε αυτές τις ηλικίες άλλα πρέπει να τους απασχολούν!!!!!
Ας τραγουδήσουν το θυμό τους.......ας φωνάξουν το αδιέξοδό τους........αν όμως κάνεις ειρηνική διαδήλωση μη φωνάζεις το "Μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι"...γιατι θα βάλουν τα γέλια οι μπάτσοι, όπως και τα έβαλαν......................
ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΝΤΡΟΠΗ....
(ΣΚΗΝΗ: Η σκληρή πόλη της Αθήνας. Μια σκληρότητα που επιτείνετε από τη συνεχή παρουσία, στα κεντρικότερα σημεία της πόλης, των ειδικών φρουρών, των διμοιριών των ΜΑΤ και των αστυνομικών κλωβών. Έντονο αίσθημα κατάστασης πολιορκίας.)
ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΒΑΣΙΚΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ:
Μία κυβέρνηση η οποία, αφού με τα στραβο-πατήματα της πάνω σε σωρεία σκανδάλων,εκτέλεσε αυτό που αποκαλούμε ευνομούμενη πολιτεία, στο τέλος πάτησε και τη σκανδάλη, μέσω των ένστολων πραιτωριανών της, δίνοντας τη χαριστική βολή στη δημοκρατία,(γνωστά και δοκιμασμένα τα τερτίπια της ριζοσπαστικής, ή νεοφιλελεύθερης, ή κεντροδεξιάς ή όπως αλλιώς βολεύει την αμετανόητη παράταξη της Δεξιάς να αυτοχαρακτηρίζεται. Άλλωστε σε αυτόν τον τόπο είσαι ότι δηλώσεις!)
Δύο εικονικές παραιτήσεις στα πλαίσια της γνωστής μεθόδου της διαχείρισης της κοινής γνώμης. Και επιμένω στον χαρακτηρισμό εικονικές, για τον πολύ απλό λόγο ότι μια παραίτηση ανακοινώνεται μόνον όταν γίνεται αποδεκτή, ειδάλλως ο λόγος της πολιτικής ευθιξίας πάει περίπατο.
Οι ένστολοι πραιτωριανοί ή οι αλλιώς πως: <<Το κράτος είστε εσείς>>, τιμητικό εύσημο του επίτιμου κ. Μητσοτάκη! Ολοι αυτοί, που όσοι δεν είναι «ορτινάντσες» (με έξοδα του έλληνα πολίτη),στα υψηλά πρόσωπα, ή δημόσιοι υπάλληλοι στα γραφεία, πουλάνε νταηλίκι στα ανήλικα και σε ανθρώπους του περιθωρίου.Φυσικά, απέναντι στα άτομα του υποκόσμου και στα κάθε λογής κακοποιά στοιχεία, που τσαγανό για κατάχρηση εξουσίας.
Οι αγωνιώδεις προσπάθειες της κρατικοδίαιτης τηλεόρασης να υποβαθμίσει το γεγονός συνεχίζοντας το πρόγραμμα της με ανούσιες εκπομπές, αθλητικά γεγονότα και απίθανες μαυρόασπρες ελληνικές ταινίες. Το ενημερωτικό της κανάλι, ευαίσθητο κατά κανόνα και στις πλέον αδιάφορες ειδήσεις, προτίμησε την «έκτακτη σιγή» από τα έκτακτα δελτία ειδήσεων. Σε μας τους παλαιότερους και μη επιλήσμονες, τα δελτία ειδήσεων τους μας έφεραν στη μνήμη,(συγκριτικά πάντα), εκείνα των γεγονότων του Πολυτεχνείου το Νοέμβρη του ΄73. Έντονη προβολή των «καταστροφών», μέσα στο χώρο του Ιδρύματος και επιμελημένη αναφορά, μέχρι και υποβάθμιση των πραγματικών γεγονότων.
Τα ιδιωτικά κανάλια μες την καλή χαρά,(λόγω υψηλής ακροαματικότητας), στη αγαπημένη τους τακτική να ισορροπούν σε δύο βάρκες! Αυτή του φτηνού λαϊκισμού και της καπηλείας , και η άλλη του χαϊδέματος του αγανακτισμένου πολίτη.
Και τέλος όλοι εμείς, οι κομπαρσαρία των αγανακτισμένων πολιτών! Με ένα δάκρυ να κυλάει από το μάτι για τον άδικο χαμό, και μια βρισιά να κρέμεται στην άκρη της γλώσσας μας για τα «τσογλάνια»!Πουθενά μέσα μας η καυτή ερώτηση: <<γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;>>
Μια είναι η αλήθεια.Αυτό το δράμα των πολλαπλών πράξεων θα συνεχίζεται όσο συμμετέχουμε στον αυτοσχεδιασμό του.
Εκείνο που πρέπει να μας ανησυχεί είναι η αναβολή της επίσημης πρεμιέρας του εθνικού μας βιοπαλαιστή κ. Λαζόπουλου.«Τα πούλμαν δεν θα έρθουν απόψε»!
1/12/08
Καλό μήνα....
28/11/08
ΠΑΡΤΥΥΥΥΥΥ!!!!!!
ΜΕ ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ.........ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ!!ΔΕΝ ΧΑΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ!!!
Λίγα στοιχεία ακόμα.
1. Ο χώρος είναι αχανής. Ενα παλιό εργόστάσιο που δεν έχει ξαναχρησιμοποιηθεί ποτέ και χωράει τουλάχιστον 7.000 άτομα. Έχει διαμορφωθεί άψογα για την περίσταση -οπότε, όλοι οι καλοί χωράνε.
2. Μπαίνοντας μέσα υπάρχει πάρκινγκ για όλους. Θα υπάρχουν ειδικοί παρκαδόροι να σας βοηθήσουν
3. Ποτό άφθονο, καθαρό και δωρεάν.
4. Οι Στέρεο Νόβα ετοιμάζουν και ένα φιλμάκι που θα προβληθεί πριν το live τους.
5. Ξέρουμε ότι θα έρθουν μέχρι και με πούλμαν από όλη την Ελλάδα. Από Αγγλία, από Ελβετία. Το ξέραμε οτι οι Στέρεο Νόβα έχουν γράψει ιστορία, όχι όμως ότι τους θυμούνται τόσο δυνατά.
6. Η Πέτρου Ράλλη είναι κάθετη στη Πειραιώς, στρίβεις δεξιά λίγο πιο κάτω από το Μουσείο Μπενάκη, κατεβαίνοντας για Πειραιά. Οι Εγκαταστάσεις Μπήτρου είναι στον αριθμό 38, δίπλα στα Μπισκότα Παπαδοπούλου, θα δείτε τα φώτα και θα μπείτε.
7. Ελάτε όλοι. Φέρτε και τους φίλους σας. Αυτό είναι που κάνει τη διαφορά της LIFO με τα άλλα μέσα. Να δίνεις δωρεάν στη πόλη τον ανθό των νέων πραγμάτων και ό,τι εκλεκτικό αξίζει απ' τα παλιά.
Free Prees, Free Music, Free Parties.
Περισσότερα στο www.lifo.gr......
17/11/08
Ας το βουλώσουμε σήμερα...
" Την Δευτέρα με αφορμή το Πολυτεχνείο η τηλεόραση θα γεμίσει από φλύαρους πενηντάρηδες . Όλοι θα μας μιλήσουν για «τους αγώνες της γενιάς τους».
Όλοι θα προσπαθήσουν να εκφράσουν την δυσαρέσκεια τους για την «απάθεια της νέας γενιάς». Πολιτικοί ,δικηγόροι και όλες οι « πονεμένες αλογοουρές» που έγραφε και ο Coupland θα αγωνίζονται να μας πείσουν ότι ήταν στην πρώτη γραμμή των γεγονότων
Όμως οι πραγματικοί πρωταγωνιστές των γεγονότων θα βρίσκονται κλεισμένοι στο σπίτι τους .
Βουβοί και αμέτοχοι σε αυτό το θέατρο του παραλόγου. "